Er is in Nederland een website die zich bezig houdt met de betekenis van de feestdagen: https://weetwatjeviert.nl
Over as-woensdag weet de site het volgende te vertellen:
“In de katholieke kerk krijgen mensen op Aswoensdag een kruisje van as op hun voorhoofd getekend. De as is gemaakt van verbrande “palmtakjes”, die het vorige jaar met Palmpasen aan de gelovigen zijn uitgedeeld. Het askruisje is een teken van berouw voor verkeerde daden. En het herinnert je eraan dat aan alles een einde komt. Maar as is ook heel vruchtbaar, dus staat het ook voor nieuw leven.”
Het is blijkbaar een traditie in Duitsland. De as-woensdagrede (carnaval is een groot feest in Duitsland) van de premier van Duitsland, Friedrich Merz, voor zijn eigen partij, het CDU. De grootste politieke partij in Duitsland.
De rede had inderdaad een hoog “berouw voor verkeerde daden”-gehalte.
Het is altijd een belangrijke politieke rede, waarvoor door de Duitse media de nodige TV-zendtijd werd ingeruimd.
Voor de geïnteresseerden ontbraken helaas de laatste 15 minuten in de TV-uitzending, omdat het televisiesysteem na 40 minuten jammer genoeg uitviel “vanwege technische redenen”.
Op internet ging de rede wel gewoon vrolijk verder en hier bleek dat het in die laatste 15 minuten ‘toevalligerwijs’ ging over de Duitse klimaatpolitiek die de regering Merz heeft uit te voeren.
De “technische problemen” betekenden blijkbaar dat dit stukje retoriek van Merz de grootste Duitse newsmedia ontging. De Duitse klimaat-sceptische website Eike heeft echter de moeite genomen om dit stukje redevoering van Merz toch boven water te krijgen en dan blijkt dat dit toch echt de moeite waard is geweest. Merz vertelde in die laatste 15 minuten namelijk dit:
“We zullen hard moeten blijven werken aan het energiebeleid. Katherina Reiche heeft onlangs een voorstel gedaan om ervoor te zorgen dat de opgewekte elektriciteit ook daadwerkelijk wordt afgenomen bij de verdere uitbreiding van wind- en zonne-energie. Een fundamenteel nieuw inzicht: dat elektriciteitsproducenten ook afnemers nodig hebben. Ja, dames en heren, het spreekt voor zich dat terugleveringstarieven alleen worden betaald als de opgewekte elektriciteit daadwerkelijk een koper vindt.
Dit is een kleine correctie in een energievoorzieningssysteem dat te duur is geworden. Deze energietransitie zal, als we die nu niet corrigeren, onze ondergang betekenen. Het is te duur geworden. Het is de verkeerde weg; je kunt niet alles doen met licht, zon en wind.
Natuurlijk is veel mogelijk. Maar niet alles. We hebben basislastenergie nodig, daarom bouwen we nu nieuwe energiecentrales in Duitsland. En wat we met wind- en zonne-energie doen, moet ook door het publiek worden geaccepteerd. Hier in de Eifel [de rede werd gehouden in Trier, EJ] is er aanzienlijke weerstand tegen de uitbreiding van windenergie, aanzienlijke weerstand tegen wat er nu gebeurt. Ik erken dat het noodzakelijk en terecht is. Maar het moet wel op een economisch verantwoorde manier gebeuren, die door de bevolking wordt geaccepteerd als een bijdrage aan de veilige energievoorziening van ons land. Dat is zonder twijfel de voorwaarde waaraan we samen moeten voldoen.”
Eike geeft ter ondersteuning van de visie van Merz ook nog wat nadere onderbouwing:
“De burgers van de Bondsrepubliek Duitsland hebben tot nu toe ruim 500 miljard euro moeten uitgeven aan de energietransitie. Dat is meer dan 12.000 euro per huishouden. Hernieuwbare energie wordt al 26 jaar massaal gesubsidieerd in Duitsland. En nu, na 26 jaar van door de staat opgelegde vernietiging van een voorheen goed functionerende energiesector, verklaart de bondskanselier, zelf een [ooit] fervent voorstander van de energietransitie, geheel ongevraagd dat deze energietransitie het land kapotmaakt.”
Toch jammer dat de Duitse TV dit alles niet kon uitzenden. Voelt toch ook een beetje poëtisch wel; een technische probleem dat de uitvoering van de energiepolitiek in de wielen rijdt.
Het lijkt de echte wereld wel…
