Klimaatdiscussies

Het mooie van een conferentie als in Glasgow is dat je ook nog eens wat hoort van mensen die ik eigenlijk in mijn normale zoekroutines op het internet niet of nauwelijks tegen kom. En dus ook onderwerpen tegen komt waarvan ik het bestaan niet wist en waarschijnlijk ook niet zo snel mee in aanraking zou komen.
Een van de figuren die op mij toch wel indruk maakte was Alex Epstein op https://wattsupwiththat.com/2021/11/06/alex-epstein-eviscerates-cop-26-on-gb-news/
Het betreft een interview met GBnews.uk, waarin hij, zonder te stotteren (of zelfs ademhalen voor zover ik kon zien) een nogal zelfgenoegzame interviewer te woord staat.
Op youtube was eigenlijk nog een leukere presentatie van hem te vinden: “How to speak to climate alarmists” (https://www.youtube.com/watch?v=fZyxWlSbL4k)
Een min of meer persiflage op de zaak die klimaat alarmisten blijkbaar nogal zwaar op de maag ligt. Google vond maar liefst 7.310.000 resultaten in 0,66 seconden op mijn zoekopdracht: “how to speak to a climate denier”.
Het topresultaat was dat van The climate reality project (van Al Gore). (https://www.climaterealityproject.org/blog/starting-conversation-five-tips-how-talk-climate-deniers-your-family)
Het is de moeite om hier even voor te gaan zitten. Ik geef u een Nederlandse vertaling:
“We hebben het allemaal wel eens meegemaakt – zittend aan de eettafel of tijdens een familietelefoontje, wanneer een familielid vermeldt dat klimaatverandering “allemaal een hoax is” of de wetenschap betwist. Het is een moeilijk gesprek om te voeren, soms zelfs overweldigend – het gaat tenslotte over de toekomst van de planeet.
Van extreme weersomstandigheden tot recordbrekende hitte, het bewijs van hoe ons klimaat verandert, staat recht voor ons neus, maar sommige mensen zullen deze tekenen nog steeds niet zien voor wat ze zijn.
Hoe moeilijk het ook kan zijn om ontkenning te horen als het afkomstig is van iemand die dicht bij je staat, je relatie betekent dat je een sleutelrol kunt spelen bij het openen van hun geest op manieren die wetenschappers, mediastemmen of anderen niet kunnen.
Je bent misschien niet in staat om hem op dit moment van gedachten te doen veranderen – en in feite zal het proberen om hem of haar te overtuigen er waarschijnlijk toe leiden dat hij of zij gewoon stopt met discussiëren waardoor hun overtuigingen zullen verharden. Maar je kunt het proces van interne ondervraging starten dat ertoe kan leiden dat je geliefde zelf zijn overtuigingen opnieuw bekijkt – en misschien zelfs verlaat.
Dus, hier zijn enkele tips om het ijs te breken en met de klimaatontkenners in uw gezin te praten.
  1. INTRODUCEER HET ONDERWERP ‘TOEVALLIG’ – EN STEL VEEL VRAGEN
In plaats van heftig te reageren, benoem je klimaatverandering in een informeel gesprek over een heel ander onderwerp of door te praten over actuele gebeurtenissen, zoals extreem weer of aanstaande verkiezingen. Dit maakt het gemakkelijker om over te gaan naar een gesprek over een serieus onderwerp en kunt je de interesse van uw gezinslid in het onderwerp meten.
Heeft uw familielid klimaatverandering genoemd in een gesprek? Gebruik dit als een kans om inzicht te krijgen in wat hun zorgen zijn en waar ze vandaan komen.
Ontkenning begint in veel gevallen niet met wat mensen geloven over de wetenschap op zich, maar met wat ze geloven over zichzelf en wie ze zijn. Door te beginnen met het stellen van vragen en echt naar de antwoorden te luisteren, vertelt uw familielid dat u hen als individu respecteert, zelfs als u het niet eens bent met hun standpunt.
Door vragen te stellen, kan uw familielid open blijven staan voor de mogelijkheid van verandering, in plaats van hem of haar het gevoel te geven dat men de les gelezen of beoordeeld wordt (en we weten allemaal hoe goed we op dat gevoel reageren).
Door vragen te stellen kunnen ze zich ook afvragen hoe ze zijn gaan geloven in wat ze doen en waarom ze dat nog steeds doen, wat de deur opent naar de mogelijkheid om zelf van gedachten te veranderen.
Als je op zoek bent naar meer bronnen om te reageren op veelvoorkomende misvattingen of argumenten tegen klimaatontkenning, raden we je enkele video’s aan op het YouTube-kanaal van professor Katharine Hayhoe.
  1. VIND VERBINDINGSPUNTEN EN OVEREENKOMSTEN
Alleen al de woorden “klimaat verandering” kunnen bij sommige klimaatontkenners voor discussie zorgen – maar voor velen komt hun overtuiging voort uit een punt van zorg of verkeerde informatie.
Door vragen te stellen en erachter te komen wat hun zorgen zijn, kan het u helpen een middenweg te vinden waar u het mee eens bent. Bijvoorbeeld het willen van een betere planeet voor uw kinderen, veilig drinkwater en het delen van uw zorgen over extreem weer, zoals bosbranden en orkanen, in uw omgeving.
Het vinden van deze gemeenschappelijke basis geeft je de kans om op menselijk niveau contact te maken en kan je familielid helpen het gesprek te zien als een discussie tussen twee mensen in hetzelfde team, in plaats van een ruzie tussen tegengestelde partijen.
Valideer vervolgens in het gesprek waar mogelijk hun standpunt en concentreer u op uw gedeelde ervaring en perspectieven, waarbij u het klimaat verbindt met wat zij weten en waar ze om geven. Als zij zien dat jij dit doet, is de kans veel groter dat ze met een open geest naar je luisteren en je boodschap kan worden gehoord.
Dit is tenslotte een tweezijdig gesprek en dialoog, dus het gebruik van deze verbinding biedt de mogelijkheid om een gevoel van urgentie over deze verbindingspunten te geven, hopelijk inspirerend voor uw familielid om meer te leren en actie te ondernemen.
  1. KOM VOORBEREID MET BEWIJZEN – MAAR WEET WANNEER JE MOET STOPPEN
Het maken van solide tegenargumenten tegen klimaatontkenning en verkeerde informatie begint met geïnformeerd te zijn. Voor veel familieleden en geliefden geldt dat zij misschien online of offline in een informatie- of filterbubbel leven, waar ze alleen meningen en informatie zien en horen die hun bestaande overtuigingen weerspiegelen.
Iemand ertoe brengen voorbij de gesprekspunten te komen die ze keer op keer hebben gehoord, kan moeilijk zijn. De psycholoog Adam Grant heeft echter een suggestie. Stel één simpele vraag:
“Welk bewijs zou je van gedachten doen veranderen?” Als het antwoord “niets” is, dan is er niets dat je kunt zeggen of doen.
Maar als ze terugkomen met bijzonderheden, dan komt u, wanneer u voorbereid bent met bewijzen en op feiten gecontroleerde nieuwsartikelen, in een goede positie om desinformatie respectvol te weerleggen. Het is belangrijk om deze informatie correct in te kaderen, zonder tegelijkertijd hun onjuiste beweringen te herhalen – door hun beweringen te herhalen, blijft het hun overtuigingen versterken.
Stel dat je geliefde weerstand biedt – het zal voor velen van ons zeker gebeuren – het is oké om je terug te trekken. Weet wanneer de sfeer gespannen wordt en verschuif het gesprek dan naar iets anders, zodat de spanningen kunnen afvloeien. Het kan je ook helpen om wat psychologen ‘het averechtse effect’ noemen, te voorkomen. Dit fenomeen doet zich voor wanneer mensen het bewijs horen wat hun diepgewortelde overtuigingen weerlegt. Zij zullen zich persoonlijk bedreigd voelen – en zich dan hier alleen maar steviger dan ooit aan vastklampen.
  1. MAAK HET PERSOONLIJK EN DEEL JE VERHAAL
Eerst en vooral is het belangrijk om te onthouden dat je met een familielid praat, niet met een vreemde of een collega, en dat je een bestaande band met deze persoon hebt. Roep die familieband op en maak het persoonlijk. Een van de beste manieren om dit te doen is door uw klimaatverhaal te delen, waarom geeft u om de klimaatcrisis, welke impact heeft het op u, wat zijn uw zorgen?
Velen van ons delen waarden met onze familieleden en met ons erfgoed. We willen allemaal het beste voor onze dierbaren, en het daar het gewoon over eens zijn is een begin op weg naar een groter klimaatgesprek.
  1. BEVORDER DE VERDERE DIALOOG
Zie dit niet als een eenmalig gesprek en een discussie die je dan en daar moet winnen. In feite kan dit een lang proces zijn om de bestaande misvattingen van uw gezinslid over de klimaatcrisis te onderwijzen en hem uit te dagen. Er is een tijd en plaats voor elk gesprek, dus zorg ervoor dat je niet te hard pusht (terwijl je ook vooruitgang blijft boeken!)
Als al het andere faalt, herinner hen er dan aan dat u om hen geeft en dat hun zorgen terecht zijn – de enige manier waarop we de klimaatcrisis kunnen bestrijden, is tenslotte door samen te werken.”

Grist

Wanneer uw familielid bij de beantwoording van uw sceptische argumenten driftig op zijn laptop rammelt of zijn mobiel pijnigt, dan is de kans vrij groot dat hij op https://grist.org/climate/skeptics-2/ “How to Talk to a Climate Skeptic: Responses to common arguments” naarstig naar uw argument en zijn antwoord zoekt.
De argumenten van de sceptici zijn hier benoemd in verschillende categorieën, wat wel een beetje onhandig zoeken is, maar sceptische argumenten zijn hier toch meer logisch  gerangschikt naar:
1) ontwikkelingsstadia van ontkenning. Dat varieert van: “Er is niets aan de hand” naar “It’s economically infeasible”;
2) verschillende categorieën: “Temperatuur, Cryosfeer, Oceanen, Klimaatmodellen, Onzekerheden, Klimaatforceringen, Broeikasgassen, Aerosolen, Paleoklimatologie en Wetenschappelijke processen”;
3) de verschillende types van argumentatie: “niet-geïnformeerd, verkeerd geïnformeerd, cherry- picking, mythes, Angst, onzekerheid en twijfel (FUD), en niet-wetenschappelijk”;
4) en als laatste kun je ook nog zoeken op het niveau van de ontkenner: “Silly, Naive, Ruimdenkend en Wetenschappelijk”.
Leuk om dan even twee voorbeelden te benoemen. In de categorie “Silly” zien we als vraag staan:
“Het soort drastische maatregelen dat nodig is om de opwarming van de aarde te beperken, riskeert de vernietiging van de wereldeconomie en de dood van mogelijk miljarden mensen.”
Volgens Grist moet het rationele antwoord hierop zijn:
“Betekent dit dat de theorie van antropogene opwarming van de aarde niet klopt? Je kunt niet tot een rationele beslissing komen over de realiteit van een gevaar, door te bedenken hoe moeilijk het kan zijn om het te vermijden.
Allereerst: begrijp dat het probleem reëel en aanwezig is. Zodra u de noodzaak erkent om het probleem aan te pakken, wordt het ondernemen van actie ineens minder ontmoedigend. Het heeft geen zin om de beste oplossingen of de kosten van die oplossingen te bespreken met iemand die het probleem nog niet onderkent.
Maar zelfs als het beperken van de opwarming van de aarde schadelijk zou zijn; hier tegenover staat dat hongersnood, droogte, ziekte, het verlies van grote kuststeden en een enorme massale uitsterving op de loer liggen als mogelijke gevolgen van niets doen.
Het is het goed mogelijk dat we worden geconfronteerd met een keuze tussen de minste van twee kwaden. Ik daag iedereen uit om overtuigend aan te tonen dat dergelijke catastrofes zoals hierboven vermeld ons te wachten staan als we proberen het gebruik van fossiele brandstoffen te verminderen.
Nu, in termen van instandhouding en een wereldwijde omschakeling naar alternatieve brandstoffen, vergeten de mensen die zich hiertegen verzetten, dat het tegengaan van klimaatverandering iets heel belangrijks is. Fossiele brandstoffen zijn een niet-hernieuwbare hulpbron, en als zodanig moeten we deze wereldwijde economische transformatie ongeacht nu of wat later doorvoeren.
Veel slimme koppen in de industrie denken dat we al op piekolie zitten. Dus zelfs als zou blijken dat klimaatmitigatie niet nodig was, zouden we als mondiale samenleving nog steeds op een betere plek staan door eerder vroeger dan later de overstap te maken.
Dit lijkt me een win-win situatie.”
Tsja, en dat was dus een hele domme vraag. Maar goed, erkend wordt dat er ook slimme, wetenschappelijke argumenten zijn tegen de broeikas-theorie. In deze laatste categorie valt bijvoorbeeld het argument: “Maar we komen net uit de kleine ijstijd”.
Het antwoord hierop moet zijn:
“Dit argument is gebaseerd op een impliciete veronderstelling dat er een bepaalde klimatologische basislijn is waarnaar de aarde onverbiddelijk terugkeert – en dat dus een periode van wereldwijd lagere temperaturen onvermijdelijk zal worden gevolgd door een stijging van de temperatuur. Wat is de wetenschappelijke basis voor die veronderstelling?
Er is geen bewijs voor een dergelijke baseline. Het klimaat wordt beïnvloed door vele factoren, die op hun eigen manier veranderen of stabiel blijven. Het huidige begrip van de Kleine IJstijd is dat dit waarschijnlijk het gevolg was van een afname van de zonnestraling in combinatie met een toename van vulkanische activiteit, waardoor extra zonlicht werd geblokkeerd. De LIA was ook wereldwijd niet bijzonder goed gesynchroniseerd, waardoor verschillende regio’s op verschillende tijdstippen werden beïnvloed. Wetenschappers zijn er zich van bewust dat er geen patroon op eeuwschaal in zonne-output of vulkanische activiteit is, dus er is geen reden om een omkering van die veranderingen te verwachten. Toevallig nam de zonne-output in het begin van de 20e eeuw wel wat toe, wat in die tijd wel bijdroeg aan de opwarming. Dat is echter niet het geval bij de huidige opwarming.”
Tsja, en houd het dan nog maar eens droog. Hoe groot is de kans dat beide familieleden zich na deze woorden niet snikkend in de armen vallen en de sceptische onverlaat zich niet afvraagt hoe het in godsnaam mogelijk was dat hij ooit twijfelde aan de klimaatverandering, veroorzaakt door kooldioxide in de laatste decennia?

How to talk to a climate alarmist?

Heeft Epstein iets soortgelijks ontwikkeld voor sceptici, zodat we op gelijk niveau kunnen meepraten?
Gelukkig is Epstein filosoof, wat maakt dat er iets meer afstand is tussen de banale wereld van Gore en Grist, en de discussies zoals die in de ‘echte wereld’ plaatsvinden. Epstein is van mening dat het zaak is om discussies vooral te kaderen.
Binnen welk “framework” denkt de ander?
Hij stelt voor om de zaak vooraf te concentreren op een aantal hoofdpunten, die wat hem betreft vooral betrekking zouden moeten hebben op het nadenken over energie. Nu is energie zijn ding en hij zal zich in Glasgow dus als een vis in het water voelen.
Hij illustreert het belang van energie (hierboven door Grist nog als ‘silly’ vraag weggezet) als volgt:
Goedkope energie is van levensbelang. Dat gemakkelijk in te zien op grond van redelijk basale statistieken. Wanneer je dus gaat discussiëren over vervanging van de huidige energiestructuren, dan dient dat met enorme zorgvuldigheid te gebeuren. De huidige discussie over energie is echter: bevooroordeeld, slordig en anti-humaan.
  1. Bevooroordeeld: je zou zowel de positieve als negatieve kanten van meer kooldioxide in de atmosfeer moeten benoemen. Je zou ook aandacht moeten hebben voor de negatieve kanten van zonne- en windenergie en deze ook moeten benoemen. Zelfs het gebruik van de term “Climate change denier” diskwalificeert degenen die de risico’s van ‘de energie-wende’ anders inschatten dan vanuit de alarmistische hoek wordt gedaan.
  2. De discussie is onzorgvuldig omdat de risico’s vaak worden overdreven. Leuke quote: “Omdat ik voor vaccinatie ben, ben ik toch nog geen vaccinatie bijwerking-ontkenner?”
  3. Anti-humaan; de energie armoede van de ‘derde wereld’ (3 miljard mensen) is in de klimaatdiscussie geen enkel topic, wat toch op zijn minst vreemd is gelet op de enorme aandacht die er bijvoorbeeld is voor de ijsbeer (die overigens in aantallen flink toeneemt).
    De standaard is “being green” en dat betekent zo weinig mogelijk invloed op de natuurlijke habitats, maar is dat wel zo vanzelfsprekend? De enige vormen van beschikbare “groene energie” zijn tot dusverre denkbeeldige vormen van energie.
  4.  
Een leuke illustratie van het betoog is de beantwoording van de “silly question” op Grist, omdat hier alle drie benoemde discussie-fouten kunnen worden gevonden in een paar zinnen. Ik herhaal ze even:
“Maar zelfs als het beperken van de opwarming van de aarde schadelijk zou zijn; hier tegenover staat dat hongersnood, droogte, ziekte, het verlies van grote kuststeden en een enorme massale uitsterving op de loer liggen als mogelijke gevolgen van niets doen.
Het is het goed mogelijk dat we worden geconfronteerd met een keuze tussen de minste van twee kwaden. Ik daag iedereen uit om overtuigend aan te tonen dat dergelijke catastrofes zoals hierboven vermeld ons te wachten staan als we proberen het gebruik van fossiele brandstoffen te verminderen. (…)
Veel slimme koppen in de industrie denken dat we al op piekolie zitten. Dus zelfs als zou blijken dat klimaatmitigatie niet nodig was, zouden we als mondiale samenleving nog steeds op een betere plek staan door eerder vroeger dan later de overstap te maken.”
De analyse:
[Bevooroordeeld, ook negatieve kanten benoemen] Wanneer je landen qua energie op slot zet, met juridisch dwingende maatregelen, dan is de kans levensgroot aanwezig dat je ergens in de energieketen in de problemen komt door enorme prijsstijgingen, onvoldoende productie op piekmomenten en een economisch onmogelijke race tegen ‘oneerlijke concurrentie” van landen die dergelijke maatregelen niet heeft getroffen. Het gevolg is voorspelbaar, economische recessie met alle gevolgen van dien, op heel korte termijn.
[Onzorgvuldig, overdreven risico’s] Anderzijds is totaal niet duidelijk waarom er hongersnood zou optreden als gevolg van klimaatverandering. Er zijn tot dusverre geen indicaties dat zoiets op de korte of langere termijn gaat spelen. Voor het droogte-probleem geldt dat het IPCC een viertal soorten van droogtes heeft moeten aanwijzen voordat het begin van een probleem kon worden gesignaleerd. De relatie tussen ziektes en klimaatverandering komt weliswaar uit de klimaatdocumentaire van Al Gore, maar is tot dusverre niet aangetoond. Het verlies van grote kuststeden zou door oceaanstijging op de hele lange termijn een rol kunnen spelen (maar dan is de piekolie al lang op).
Het massale uitsterven heeft waarschijnlijk veel meer te maken met het menselijk ruimtegebruik (habitatverlies) dan met klimaatverandering. Natuurbescherming is juist een zaak van het welvarende –energieconsumerende- deel van de wereld dat het zich kan permitteren om grote stukken natuurgebied “onnut” te laten.
[anti-humaan] Wanneer we nu moeten gaan overschakelen naar ‘hernieuwbare bronnen’, betekent dit dat we onze huidige energie-infrastructuur moeten gaan opofferen voor technieken die zich nog nooit hebben bewezen op de gevraagde schaal. Vormen van energie waarvan we danwel weten dat de output bijzonder grillig is (wind en zon), dan wel nooit kan voldoen aan de vraag (bio-brandstoffen).
De westerse mens is totaal afhankelijk van energie. Wanneer je de energievoorziening in gevaar brengt, neem je ook levensgrote risico’s met mensenlevens (windstilte tijdens een operatie, bewolking als er een trein aan komt, etc.).
Iedereen snapt dat de fossiele brandstoffen op enig moment opraken, maar voor mij is onbegrijpelijk dat we onszelf de tijd niet meer mogen gunnen om hiervoor goed werkende oplossingen te verzinnen.
Ik las op Kalte Sonne ergens zoiets als; als we een auto gaan maken, dan doen we dat natuurlijk op basis van een ontwerp met bewezen technieken. Bij de onmetelijk veel complexere en duurdere ‘energie-wende’ gaan we gewoon maar wat doen en zien wel wat ervan komt.

Filosofische tips voor een overleg

Wat je zou moeten doen in een gesprek met een klimaat alarmist, volgens Epstein, is het poneren van kaderstellende vragen. In het geval van de energie-problematiek zouden dat bijvoorbeeld de volgende vragen kunnen zijn:
Pro-human: Bent u het met me eens dat we een energiepolitiek moeten volgen die voordelig is voor de mens, zowel nu als in de toekomst?
Evenwichtig: Bent u het met me eens dat we, om de best mogelijke politiek te kunnen volgen, zowel naar de positieve als naar de negatieve kanten van een gevonden oplossing moeten kijken?
Precies: Bent u het met me eens dat we zo eenduidig mogelijk de effecten van de verschillende mogelijkheden in kaart moeten brengen?
Je bent dan inderdaad al een paar stappen verder. Ik ben nu dus op zoek naar vergelijkbare vragen die je kunt gaan stellen over het effect van CO2 in de atmosfeer. Zoiets als: “Bent u het met me eens dat we eigenlijk niet zo goed weten wat CO2 in de atmosfeer doet?”
Misschien nog even verder denken…

Dit bericht heeft 8 reacties

  1. Hans

    Ha Erik,
    Ja die Epstein is wel een bijzondere vent die het helder weet te verwoorden. Prachtig hoe je de interviewer steeds meer ziet verschrompelen. Ik ben het overigens niet per se met hem eens dat ‘human prosperity’ een uitgangspunt moet zijn: we delen deze planeet met veel andere soorten, waar je wat mij betreft zeker rekening mee moet houden. Dan maar een tandje minder welvaart, maar wel meer ongeschonden natuur. En dan snijdt het mes aan twee kanten, want ook dat draagt op een andere manier bij aan ‘human prosperity’.

    1. Dag Hans,
      Ben het wel met je eens, maar ik weet niet of er wel zo’n uitruil is. Ik wil best wat minder welvaart/dingen, wanneer ik zou weten dat ik daarmee de natuur flink zou ontlasten. Maar ik vind dat Epstein ook een punt heeft wanneer hij stelt dat ‘human prosperity’ helemaal niet in strijd hoeft te zijn met de natuur. De welvaart in Nederland is de laatste zeventig jaar ook flink gestegen, maar we hebben ook nog nooit zoveel natuurgebieden gehad als nu. Zoals je zelf al zegt, ik denk dat ik ook een stuk ongelukkiger zou zijn zonder natuur in de buurt… Inderdaad een kwestie van definities.

  2. Klaas Bron

    Ha Erik, Mooie reflectie op Epstein zijn interviews en presentaties. Ik heb ook gekeken naar de andere kant ( klimaat alarmisten verhaal) en schrik van de naïeve benaderingen, die daar worden gebezigd en beschreven. Neem bijvoorbeeld het klimaat wordt even gekaderd en beperkt tot ( gemiddelde) temperatuur. Vergeten haar wetenschappelijke definitie en hoe multidimensionaal & complex het klimaatsysteem in haar dynamica is. Ook wordt er geen enkel wetenschappelijk experimenteel hard bewijs opgevoerd. Ook wordt niet in gegaan op de trendbreuken in de klimaatreeks van 1850 t/m heden en die CMIP xx modellen op geen enkele manier weten te voorspellen of te beschrijven. Terwijl recente en eenvoudiger modellen ( Bian 2020 heatwasteratio ) dat wel degelijk laten zien, maar helaas voor IPPC & klimaat alarmisten daar speelt CO2 concentratie geen sturende en dominante rol!

    Het klopt dus wat Tariq Fancy recent betoogt in FD huidige beleid doet (bijna) niets aan bijsturing klimaat(crisis) en er gaat naar mijn waarneming nieuw beleid komen en op niet al te lange termijn, die gebruik gaat maken van de nieuwe inzichten vanuit de onafhankelijke wetenschap.
    Ook kun je de vraag stellen welke effecten economisch het snelste werken en tegen de laagste kosten voor cooling down effecten ( bv niet kappen van een bos of niet wegnemen van natte natuur, of weer natter laten zijn van groene weilanden etc kost relatief weinig ). Echter daar verdienen Financials en Multi-Nationals hun brood niet mee.

    Benieuwd hoe de financiële & G20 wereld gaat acteren in deze kwestie, want veel financiering en bancaire belangen hangen juist sterk samen met opwarmende effecten en/of juist met het wegnemen van coolingdown effecten. Zie hier waarom Financiële Instellingen en Westerse Overheden groot (subsidie) geld in de verkeerde richtingen stoppen en de massa met Propaganda afleid en wegleid van effectief ( Energietransitie en/of Klimaat en/of Milieu ) beleid!

  3. Dag Klaas, ik kende deze wereld tot vorige week ook helemaal niet en ongelofelijk wat een kopie van de dominee-cultuur van de jaren vijftig. Hoe win je zieltjes; en wat een ontzettende naïviteit bij de beantwoording van toch echt wel relevante probleemgebieden.
    Je maakt me wel nieuwsgierig naar het Bian 2020 heatwasteratio. Voor mijn google een onbekende term. Hoe kun je daar meer over te weten komen?
    Ik heb overigens niet de indruk dat COP26 heel erg succesvol gaat zijn als ik de berichten hierover op de media volg. Afrika en India hangen (voor ons gelukkig denk ik) flink op de rem, ben benieuwd met welke drastische maatregelen dan nog gekomen gaat worden behalve de aanpak van de methaan-crisis 🙂

  4. Klaas Bron

    Dag Erik,
    Hierbij de abstract van Bian 2020 artikel en kun je via google de publicatie(s) van downloaden.
    Waste heat: the dominating root cause of current global warming
    Qinghan Bian
    Environmental Systems Research volume 9, Article number: 8 (2020) Cite this article

    5011 Accesses

    1 Citations

    17 Altmetric

    Metricsdetails

    A Correction to this article was published on 17 August 2020

    This article has been updated

    Abstract
    Background
    Pursuing GHG reductions by means of all resources and efforts has turned out no result to stop or even slow the global warming: the globe still gets warmer and warmer, especially in the recent years, at record-breaking rate almost each single year. Additionally, no definitive relationship has been found between the warming and the atmospheric GHG concentration. The link between them even in IPCC’s report lacks support and is unconvincing. All these imply that something else is responsible for the warming. On the other hand, huge amount of residual heat or waste heat from human activities has been poured into the climate system but has not been considered seriously in the context of global warming or climate change.

    Results
    This article features deploying the basic principles of thermodynamics and applying a new model, Equivalent Climate Change Model, to analyse the currently available data on world energy consumption between 1965 and 2017, and to study the relation between the global warming and the waste heat entered the climate system. The results show that the temperature changes in air, oceans and land are definitively correlated to the respective heat allocated from the waste heat stream based on their specific heat capacities, with high certainty and reliability. The observed anomalies in air fall within a range of simulations at an equivalent climate change surface air boundary layer depth between 50 and 100 m (60 ~ 100 m in recent decades due to more establishments of high-rising heat discharging sources); the anomalies in oceans fall within a range of simulations at an equivalent climate change waters surface boundary layer depth between 0.10 and 0.20 m (0.125 ~ 0.20 m in recent decades); and the anomalies in land fall within a range of simulations at an equivalent climate change land surface boundary layer depth between 0.05 and 0.10 m (0.06 ~ 0.10 m in recent decades). The simulation results at the air layer depth of 70 m are almost the same as NASA’s Lowess smoothing trend. Forecast of future global warming based on this model under the scenario of business as usual indicates that the possible air temperature risings will be in the range of 0.68 ~ 1.13 °C in 2030 and 0.73 ~ 1.22 °C in 2040; the possible sea temperature risings will be in the range of 0.61 ~ 0.98 °C in 2030, 0.66 ~ 1.05 °C in 2040; and the possible land temperature risings will be in the range of 1.02 ~ 1.71 °C in 2030, 1.10 ~ 1.84 °C in 2040. However, if the energy conversion efficiency increased by 10% by 2030 and another 10% by 2040, then the possible air temperature risings would be in the range of 0.54 ~ 0.90 °C in 2030 and 0.44 ~ 0.73 °C in 2040; the possible sea temperature risings would be in the range of 0.49 ~ 0.78 °C in 2030, and 0.40 ~ 0.64 °C in 2040; and the possible land temperature risings would be in the range of 0.81 ~ 1.36 °C in 2030 and 0.66 ~ 1.11 °C in 2040. The observed global average air temperature changes and the Lowess Smoothing values in 2018 and 2019 fall within the range set by the air layer depth between 60 and 100 m, are consistent with the forecast under the scenario of business as usual, further confirms the reliability of this approach.

    Conclusions
    Greenhouse gases are not the culprit of the current global warming, instead, huge amount of residual heat or waste heat discharged into the environment from human activities has dominated the warming (beside of solar irradiance and volcano eruptions). Pursuing GHG reductions is bound to be ineffective in preventing the globe from further warming but increases unnecessary burdens. Switching to 100% of surface renewable energies is the ideal solution to completely solve further warming problem. However, geotherm does cause global warming although it is a type of renewable energy. Increasing energy’s conversion efficiency can effectively help slow down the warming, it requires vast investment and will embrace breakthroughs in technologies. Changing human’s behavior individually and socially and retrofitting can decrease the energy consumption and the amount of heat entering the environment and thus help mitigate climate change and its impact in the most cost-effective way. Unlike the General Circulation Models that can only simulate the past air temperature changes with greater uncertainty, the Equivalent Climate Change Model can not only trace the past temperature changes in air, oceans and land, but also can predict the future changes in them, respectively, with high certainty and reliability.

  5. Dag Klaas,
    Had het wat druk de afgelopen dagen, vandaar dat ik niet toekwam aan een eerdere reactie (als beloofd). Ik vind het moeilijke materie. Ik zie dat er in het artikel waarnaar je verwijst niet ontbreekt aan formules, maar ik mis eigenlijk de onderbouwing van het cijfermateriaal.
    Ik denk zelf dat directe opwarming door energie best een rol kan spelen, maar zie dat de PBL dikte die Bian aanhoudt wel erg laag is (70 meter). Bovendien zou je verwachten dat de warmte die wordt geproduceerd door menselijk activiteiten heel sterk zou samenhangen met de CO2-emissies, maar juist dit (statistische) verband wordt bestreden door Bian.
    Ik zeg daarmee niet dat er geen verband is; zeker bij grotere concentraties van menselijke activiteiten (steden) zou je enig effect verwachten en dat is er ook (stadsklimaat), maar onduidelijk is wat mij betreft of dit stadsklimaat ook wordt veroorzaakt door restwarmte. Er zijn nog wel wat andere mogelijkheden.
    In die zin vindt ik het artikel nog niet echt overtuigend, maar dat zal Bian ongetwijfeld ook over mijn kwalitatieve algentheorie uiteenzetting vinden. We zijn het wel heel erg eens over de belangrijke rol die de PBL bij de opwarming speelt…

  6. Klaas Bron

    Dag Erik,
    Ga er ook nog eens in spitten naar aanleiding van je opmerkingen. Op zich heeft Heat-Waste-Ratio nog wel een CO2 relatie echter die hangt niet samen met de concentratie CO2 ppm in atmosfeer, maar met de energiedrager waaruit de waste aan warmte direct in atmosfeer terecht komt en in onze leefomgeving. Hetgeen een andere benadering is en op zich een versimpeling waardoor niet alle effecten erin zitten. Maar dat is in de CMIP modellen ook aan de hand en waardoor deze ook niet matchen met de waargenomen temperatuur reeksen.
    Zijn benadering om de onderste laag lucht te beschouwen is ook interessant, want daar leven wij als mens en ervaren daar de koude of de extreme hitte. Laten we ook niet vergeten dat KNMI en andere weerstations meten op traject 0 – 2 meter vanaf de grond. Hitte ( energie ) dat op 2 – 10 km boven ons is en doorstijgt naar boven en verdwijnt in de ruimte is minder relevant als je er praktisch naar kijkt. Ook is interessant hoe vaak en met welke frequentie de warme hogere luchtlaag de koude onderste luchtlaag vervangt ? Op zich zie je warmte- en koudefronten langs komen met een depressie, maar vraag is of deze vorm van menging en afwisseling warmte en koude plus neerslag en verdamping niet juist zorgen voor meer afkoeling. Want nadien is het achterblijvende koudefront veelal stuk kouder dan het vooroplopende koudefront. Dus is deze vorm van menging niet juist een afkoelend element in ons systeem ? Zijn er andere gevallen waarbij de warme toplagen naar beneden komen, en die zorgen voor extra warmte op de grond ? In de Bergen en zuidelijke landen kennen ze de warme föhn winden over de bergen oa in Zuidfrankrijk en Alpen. Maar ook hier zien we dat de ene kant van de berg bij stijgen warme vochtige lucht er verkoeling optreedt ( en regen valt ) en aan de andere kant opwarming door de adiabatische compressie van de drogere lucht. Per saldo over het gebied gemeten geen noemenswaardig opwarmend effect. Wel is er regionaal een significant temperatuur verschil.
    Kortom de PBL wat beter gaan bestuderen kan geen kwaad.

Geef een antwoord